Ko zapravo stoji iza “spasilaca” industrije: slučaj Pavgorda i Gordana Pavlovića
U trenucima kada su se radnici Koksara Lukavac hvatali za posljednju slamku nade, ime Pavgord pojavilo se kao potencijalni “spasilac”. Scenario već viđen: Firma koja dolazi sa obećanjem stabilizacije, nastavka proizvodnje i očuvanja radnih mjesta. Međutim, kao i u nizu sličnih slučajeva, epilog je izostao.
Ono što ostaje jeste pitanje: Da li su ovakvi potezi stvarni pokušaji preuzimanja i oživljavanja industrije ili samo taktički manevri koji produžavaju agoniju radnika? Ostavljajući ih u prividu sigurnosti dok se iza kulisa odvijaju potpuno drugačiji procesi?
Sličan obrazac može se primijetiti i u slučaju Željezara Zenica, gdje se Gordan Pavlović pojavljuje kroz vlasničke i poslovne aranžmane. Ni tu priča o stabilnom industrijskom oporavku nije dobila jasan i održiv epilog, ali je otvorila prostor za dodatno širenje njegovog poslovnog uticaja.
Od ratne firme do industrijske imperije
Firma Pavgord osnovana je tokom rata u Foči kao transportna i trgovačka djelatnost. Iz tog skromnog početka razvila se u jedan od najuticajnijih poslovnih sistema na istoku Bosne i Hercegovine.
Ključni trenutak u ekspanziji dolazi 2012. godine, kada Pavlović kupuje Srbinjeputevi, čime ulazi u sektor putogradnje. Od tog trenutka, njegov poslovni model dobija novu dimenziju – povezivanje infrastrukture, resursa i industrije.
Danas se njegova poslovna mreža proteže kroz:
- rudarstvo (posebno ugalj i boksit)
- putnu infrastrukturu
- tešku industriju, uključujući i udjele u kompanijama poput Alumina
Prema dostupnim podacima sa portala javnih nabavki, firme povezane s Pavgordom godinama unazad dobijaju značajne ugovore, posebno u sektoru održavanja i rekonstrukcije puteva.
Put Foča – Sarajevo: zatvoreni krug interesa
Dionica Foča – Sarajevo postaje ključna tačka razumijevanja ovog sistema. Upravo tu firme iz sastava Pavgorda, prvenstveno Srbinjeputevi, dobijaju višemilionske ugovore za održavanje, sanaciju i rekonstrukciju puteva.
Istovremeno, svega nekoliko kilometara od Foče nalazi se rudnik mrkog uglja Miljevina, također u vlasništvu Gordana Pavlovića. Time se zatvara krug:
- isti poslovni sistem upravlja rudnikom
- isti sistem koristi puteve za transport
- isti sistem dobija ugovore za održavanje tih puteva
Takva koncentracija resursa i infrastrukturne kontrole otvara pitanje sukoba interesa, ali i odgovornosti za stanje na terenu.
Naime, ova dionica godinama je poznata po odronima, klizištima i lošem održavanju. Uprkos kontinuiranim ulaganjima, problemi ostaju hronični, a reakcije često spore.
Posebno važan segment u razumijevanju poslovnog uspona Gordan Pavlović odnosi se na prihode ostvarene kroz javne nabavke. Prema podacima dostupnim na portalu javnih nabavki Bosne i Hercegovine (EJN), firme iz njegovog poslovnog sistema godinama su značajan korisnik budžetskih sredstava.
Prihodi od javnih nabavki
Tako je Srbinjeputevi, kao ključni izvođač radova na održavanju i rekonstrukciji puteva, naplatila približno 75 miliona konvertibilnih maraka javnog novca kroz različite ugovore sa državnim institucijama i javnim preduzećima.
Istovremeno i rudarski segment njegovog poslovanja pokazuje sličan obrazac. Rudnik mrkog uglja Miljevina, koji posluje u okviru sistema Pavgord, prema istim izvorima prihodovao je oko 10 miliona KM kroz poslove povezane s javnim sektorom.
Ovi podaci dodatno oslikavaju širu sliku poslovnog modela u kojem se privatni poslovni interes snažno oslanja na javne resurse. Kada se tome pridoda činjenica da isti sistem upravlja i infrastrukturom i eksploatacijom sirovina na istom području, otvara se prostor za ozbiljna pitanja o koncentraciji ekonomskog uticaja i načinu raspodjele javnog novca.
Obrazac koji se ponavlja
Kada se svi elementi stave u kontekst – pokušaji preuzimanja industrijskih giganata, širenje kroz rudarstvo i infrastrukturu, te kontinuirano prisustvo u javnim nabavkama – jasno se nazire obrazac djelovanja.
Pavgord se ne pojavljuje samo kao investitor, već kao sistem koji istovremeno kontroliše više ključnih segmenata: resurse, transport i infrastrukturu.
U takvom ambijentu, pokušaji preuzimanja firmi poput Koksare ili Željezare više ne izgledaju kao izolovani slučajevi, već kao dio šire strategije.
A radnici, kao i mnogo puta do sada, ostaju između obećanja i stvarnosti — čekajući epilog koji rijetko dolazi.
[1]: https://www.biznisinfo.ba/ko-je-biznismen-koji-je-stvorio-najvecu-imperiju-na-istoku-bih-skola-ga-nije-zanimala/?utm_source=chatgpt.com “Ko je biznismen koji je stvorio najveću imperiju na istoku BiH”
[2]: https://www.akta.ba/licnosti/privreda-i-politika/198560/gordan-pavlovic-focanski-biznismen-koji-kupuje-fabrike?srsltid=AfmBOoqX5chpkuT0wggOe71FLUszjGq5R-4j5_4dp0hiu7WALCJcvp7n&utm_source=chatgpt.com “Gordan Pavlović – Fočanski biznismen koji kupuje fabrike”
[3]: https://zurnal.info/clanak/gordanu-pavlovicu-za-odrzavanje-puteva-placeno-75-miliona-km/28123?utm_source=chatgpt.com “Gordanu Pavloviću za održavanje puteva plaćeno 75 …”
